ARTIKELS

9 op 10 voor abortushulpverlening!

12 jaar na de legalisering van abortus in België (Wet van 3 april 1990) organiseerde de consumentenorganisatie Testaankoop in België, Portugal, Spanje en Italië een enquête naar de kwaliteit van de dienstverlening in de speciale centra waar abortussen uitgevoerd worden. De vragenlijst werd voorgelegd aan vrouwen die er een abortus ondergingen.
De resultaten van deze enquête verschenen in het juninummer 2002 van Test-Gezondheid en mogen er zijn, want op vlak van de kwaliteit van de algemene zorgverstrekking en van de individuele zorgverstrekkers scoren de Vlaamse abortuscentra met een tevredenheidsscore van 9 op 10 het hoogst.

Het merendeel van de vrouwen is tevreden over de keuze voor een abortuscentrum. Zij hebben het gevoel dat hun privacy er meer gerespecteerd wordt dan in een ziekenhuis. Bovendien stellen de meeste vrouwen het op prijs dat hun partner of een nauwe kennis bij de ingreep aanwezig kan zijn én dat zij zich na de ingreep kunnen afzonderen in een privé-rustkamer.

Vrouwen zijn ook zeer tevreden over de kwaliteit van de informatie die zij kregen over zowel abortus als anticonceptie. Veel vrouwen nemen zich voor om in de toekomst meer betrouwbare voorbehoedmiddelen te gebruiken zoals de pil, het spiraaltje, sterilisatie.

Ondanks de hoge kwaliteitsscores beseft LUNA vzw dat er nog werk aan de winkel is! Uit de enquête blijkt bijvoorbeeld dat vrouwen hun informatie in eerste instantie halen bij professionelen: huisartsen of abortuscentra. Een aantal vrouwen raadpleegt ook wel het internet maar vindt er niet de informatie die zij zoeken. Daarom heeft LUNA beslist om alle informatie beschikbaar te stellen op een eigen informatieve website (www.abortus.be).

Over de wettelijk verplichte wachttijd van 6 dagen, die pas begint te lopen vanaf de eerste afspraak in het abortuscentrum, hebben de bevraagde vrouwen uiteenlopende meningen.
Vrouwen die nog twijfelen over hun beslissing gebruiken deze tijd om een definitieve keuze te maken en ervaren de wachttijd daarom als zeer positief.
Andere vrouwen die al een beslissing genomen hadden na één of meer gesprekken (met bijvoorbeeld de huisarts) willen zo snel mogelijk geholpen worden. Voor de abortuscentra is het in de praktijk echter niet altijd mogelijk om hen onmiddellijk die eerste afspraak te geven, waardoor deze vrouwen een bijkomende wachttijd van zes dagen als zeer lastig ervaren.
Daar komt nog bij dat de verplichte wachttijd vrouwen soms beperkt in hun keuze tussen een technische (zuigcurettage) of medicamenteuze (abortuspil) abortus. In principe heeft de vrouw de keuze tussen deze twee abortusmethoden, maar daarvoor dient zij zich wel in een heel vroeg stadium van de zwangerschap bij een abortuscentrum aan te bieden. In tegenstelling namelijk tot een zuigcurettage, die uitgevoerd kan worden tot 14 weken na de eerste dag van de laatste maandstonden, moet de abortuspil ten laatste 7 weken (49 dagen) na de laatste maandstonden ingenomen worden. Deze beperking in tijd, gecombineerd met de verplichte wachttijd, zorgt ervoor dat sommige vrouwen die voor de abortuspilmethode opteren, soms toch noodgedwongen een curettage moeten laten uitvoeren.

Test Aankoop liet in de enquête de vrouwen zelf aan het woord. Zij geven de kwaliteit van de abortushulpverlening in Vlaanderen een 9 op 10, maar geven tegelijkertijd aan dat er een aantal redenen zijn om het wettelijk verplichte karakter van de wachttijd in vraag te stellen.
Een politieke discussie hierover is op zijn minst wenselijk. Misschien zou het in de toekomst mogelijk moeten zijn dat de Vlaamse abortushulpverlener zelf vanuit zijn professionaliteit het aantal dagen wachttijd kan bepalen?
Dit zou alleszins een stap in de goede richting zijn om ook bij volgende enquêtes een schitterend rapport te halen!