Het maakte me pijnlijk duidelijk hoe moeilijk het soms nog is om begrip en ondersteuning te vinden rond abortus in België.

Ik ben mama van twee prachtige dochters. Mijn man en ik droomden al langer van een derde kindje. We kozen heel bewust voor nog een zwangerschap en voelden dat ons gezin daarmee compleet zou zijn.

Toen ik 12 weken zwanger was, kreeg ik echter te horen dat ik tijdens de zwangerschap een CMV-virusinfectie had doorgemaakt. Na extra onderzoeken werden we doorgestuurd naar het UZ Gent, waar een gespecialiseerde gynaecoloog ons uitgebreid uitleg gaf. Daar hoorden we dat ons kindje mogelijk een lichte tot ernstige handicap zou kunnen hebben. Tijdens de zwangerschap kon niemand voorspellen hoe zwaar de gevolgen precies zouden zijn.

Dat nieuws sloeg bij ons in als een bom. Mijn eerste twee zwangerschappen waren zonder problemen verlopen, dus we hadden nooit verwacht dat we voor zo’n moeilijke keuze zouden komen te staan. Vrij snel voelde ik dat ik de zwangerschap wilde stopzetten. Ook mijn partner stond achter die beslissing. We wilden ons dochtertje een leven vol mogelijk lijden besparen, en we voelden tegelijk dat de impact op ons gezin en onze dochters enorm groot zou zijn.

Omdat ik al 12 weken zwanger was, bleek het in België bijzonder moeilijk om nog geholpen te worden in een ziekenhuis. In die periode voelde ik me erg alleen en in de steek gelaten. Het maakte me pijnlijk duidelijk hoe moeilijk het soms nog is om begrip en ondersteuning te vinden rond abortus in België.

Mijn eigen gynaecoloog raadde me uiteindelijk LUNA aan. Vanaf het eerste telefoongesprek voelde ik begrip, warmte en respect. Er werd écht naar ons geluisterd. Ik kon de volgende dag al langskomen voor een gesprek.

Op de dag van de abortus voelde ik me leeg en emotioneel uitgeput. Ik had nooit gedacht dat ik ooit zo’n beslissing zou moeten nemen. Maar zodra ik bij LUNA binnenkwam, voelde ik rust. Het warme onthaal, de huiselijke sfeer en het gebrek aan een typisch ziekenhuisgevoel maakten een groot verschil. Ik werd omringd door mensen die begripvol en liefdevol waren, zonder oordeel.

De verpleegkundige nam uitgebreid de tijd om alles rustig uit te leggen, en ook bij de arts voelde ik ruimte voor een persoonlijk gesprek en controle. De ingreep zelf verliep op mijn tempo en werd met veel zorg begeleid. Achteraf mocht ik nog even rusten voor ik naar huis ging.

Vandaag blijft het een moeilijke ervaring om mee te dragen. Ik mis mijn meisje nog elke dag, maar ik weet dat we voor ons de juiste keuze hebben gemaakt.